Dec 31, 2008

အလိုရွိသည္












ဒီေန႔မနက္မွ ရိုက္တာ။ေမ့ျပီးရက္စြဲမေျပာင္းမိဘူး။

ဆိုးသြမ္းလူငယ္ေတြပါ၊ေတြ႔ရာအရပ္ကေန သက္ဆိုင္ရာကို အေၾကာင္းၾကားေပးေစလိုပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။အသက္၂၀ႏွစ္မွအသက္၃၀ၾကားအမ်ိုးသမီး(အပ်ိဳ)မ်ားသာသက္ဆိုင္ပါသည္။
တခါတည္း(အိမ္)ေထာင္တန္းခ်နိုင္ပါသည္။သို႔ေသာ္၀င္ေငြေကာင္းေသာသူသာလွ်င္ျဖစ္သည္။
စိတ္၀င္စားပါကစိတ္က်န္းမာေရးေဆးရံုတြင္ေမးျမန္းစံုစမ္းနိုင္ပါသည္။
ပံု/
အမိန္႔အရ
ေနာ္မာန္
ေခတၱလူ႔ျပည္

Dec 30, 2008

ႏွစ္ေယာက္ေလွ်ာက္မယ့္အနာဂါတ္လမ္း

မင္းအတြက္ဆို......
ကိုယ္ဟာေရခ်မ္းအုိးေလးျဖစ္ခ်င္တယ္
မင္းအတြက္ဆို..........
ကိုယ္ဟာဖိနပ္တရံလည္းျဖစ္ခ်င္တယ္
ခ်စ္သူရယ္
မင္းေလွ်ာက္မယ့္လမ္း
ၾကမ္းေနခဲ့လည္း
ခ်န္ရစ္လို႕မထားခဲ့ပါနဲ႕
ဟုိးေ၀းေ၀းမွာျမင္ေနရတယ္
ကိုယ္တို႕ရဲ႕အနာဂတ္ေလး............
တူတူသြားမယ္လက္ကိုတြဲထား
မင္းဟာကိုယ့္အတြက္အားေတြျဖစ္တယ္
ကိုယ္ရဲ႕စကားဟာမင္းအတြက္အားျဖစ္ပါေစ
မင္းရဲ့အခ်စ္နဲ႔ကိုယ္
ကိုယ့္ရဲ့အခ်စ္နဲ႔မင္း
အနာဂါတ္ေတြကိုဖန္ဆင္းၾကမယ္
ၾကင္နာသူမထားခဲ့နဲ႔.....
ေနျခည္လဲ့တဲ့မနက္ခင္းပဲျဖစ္ျဖစ္
လေရာင္ေအးတဲ့ညခ်မ္းခ်မ္းပဲျဖစ္ျဖစ္
မင္ေဘးမွာအျမဲေနလို႕
သုခေတြကိုေ၀မွ်
ဒုကၡေတြကိုခါးစည္း
ထာ၀ရရွိေနခြင့္ေလးေပးပါ။ ။

ဒီကဗ်ာကို ညီမေလးေစာနန္းနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီးေရးထားတာပါ။
ညီမေလးေစာနန္းကိုေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။
ညီမေလးေရ ကဗ်ာေတြဆက္ျပီးေရးပါ။
အကိုေမွ်ာ္ေနမယ္ေနာ္။ ။

Dec 29, 2008

ငါတခန္းရပ္

ေမွာင္ေနလို႔မ်ားမလင္းတာလား
မလင္းလို႔ကိုေမွာင္တာလား
(ငါကိုယ္တိုင္ကမကြဲျပားဘူး)
ျမင္ေနရတဲ့အျမင္ရယ္
ၾကားေနရတဲ့အၾကားရယ္
သိေနရတဲ့အသိရယ္
လုပ္ေနရတဲ့အလုပ္ရယ္
အခ်ိဳးအဆက္က်/အခ်ိပ္အဆက္မိရဲ့လား
(ငါကိုယ္ငါမသိဘူး)
အရာရာဟာပံုမွန္အတိုင္းပါပဲ
(ငါ့ကိုယ္ငါဖ်ားေယာင္းတယ္)
ေန႔စဥ္လူမႈဘ၀ဟာပံုစံခြက္ထဲကလို
(ငါ့ကိုယ္ငါဆင္ေျခေပးတယ္)
ငါ့ဟာလူထဲကလူတေယာက္လိုရွင္သန္
(တခါတေလေတာ့ငါျငီးေငြ႔တယ္)
မနက္ဖန္မ်ားစြာကိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားတယ္
(တကယ္ေတာ့စိတ္ကူးယဥ္တာပါ)

ပါပါနဲ႔ေမေမ

ပါပါကမလိခ
ေမေမကေမခ
ကၽြန္ေတာ္ကဧရာ၀တီပါ
စီးဆင္းေနခဲ့တယ္
ပါပါေမေမတို႔ရဲ့ေမတၱာေတြနဲ႔
ဟိုးပင္လယ္ၾကီးဆီ။ ။

ေမခနဲ႔မလိခမရွိရင္
ဧရာ၀တီဟာျမစ္မျမည္ေတာ့ပါဘူး
ပါပါနဲ႔ေမေမ။ ။

ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ့အစဟာ
ပါပါနဲ႔ေမေမပါ
ေလာကၾကီးထဲကိုေခၚေဆာင္ခဲ့တယ္
ေလာကၾကီးနဲ႔ရင္းႏွီးေစခဲ့တယ္
ေလာကၾကီးနဲ႔ဆက္သြယ္ေျပာဆိုတတ္ေစခဲ့တယ္
ေလာကၾကီးထဲရွင္သန္ဖို႔ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာင့္ခဲ့တယ္
ေလာကၾကီးထဲရဲ၀ံ့ေစဖို႔ပ်ိုးေထာင္ေပးခဲ့တယ္
ေလာကၾကီးထဲတိုး၀င္ဖို႔အတတ္ပညာေတြသ္ေပးခဲ့တယ္
ေလာကၾကီးထဲမ်က္ႏွာမငယ္ေစဖို႔ယုယေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တယ္
ေလာကၾကီးရဲ့စည္းမ်ဥ္းတရားေတြသင္ၾကားေပးခဲ့တယ္
ကၽြန္ေတာ္ဟာလူဆိုတဲ့သတၱ၀ါပီသေစခဲ့တယ္။ ။

ေႏြနဲ႔မိုးေဆာင္းအၾကိမ္ၾကိမ္ေျပာင္းခဲ့ေပါ့
ေမခနဲ႔မလိခကစီးဆင္းျမဲ
ဧရာ၀တီဟာရွင္သန္ေနဆဲပါ။ ။

ဒါေတြေၾကာင့္မွမဟုတ္ရပါဘူး
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့စိတ္ႏွလံုးအတြင္းမွာကိုက
ပါပါနဲ႔ေမေမက
ေမတၱာတရားေတြနဲ႔စီးဆင္းေနတဲ့ျမစ္ႏွစ္စင္း
ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ကိုရွင္သန္ေစခဲ့ေပါ့
ထာ၀ရအျမဲပဲေလ။ ။

ဂုဏ္ယူမိတယ္ပါပါနဲ႔ေမေမ
ကၽြန္ေတာ္ဟာပါပါေမေမတို႔ရဲ့သားျဖစ္ရတာကို
ေဟာ့ဒီရင္ဘတ္ထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ
အျမဲကဗၺည္းထိုးထားလွ်က္ပါ
ပါပါနဲ႔ေမေမ။ ။

အေဖနဲ႔အေမကိုသူမ်ားေတြလိုခ်စ္ေၾကာင္းမေျပာျပတတ္၊မေျပာျပမိခဲ့ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္မက်ေသးေပမယ့္မွတ္တမ္းတင္လိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲခံစားရမယ္ဆိုေက်နပ္ပါတယ္

ေသျခင္း

ငါေသသြားတဲ့အခါ
အ၀တ္ပါတာကလြဲလို႔
ေမြးလာတုန္းကအတိုင္းပဲ။ ။

တံခါးတခ်ပ္ပါပဲ
ဒီဘက္ကေနသြားရင္
ဟိုဘက္ကိုေရာက္သြားတယ္။ ။

ဘာအပင္ေတြစိုက္ခဲ့ၾကလဲ။ ။

Dec 23, 2008

ဘုန္းၾကီးတေစၦ

သိကားသိ၏မေရရာ
တတ္ကားတတ္၏မပီျပင္
ငါကငါ့ကိုဖံုးလႊမ္းေလ၏။
သတိမကပ္ေသာအသိ
ရမၼက္မျပတ္ေသာအတတ္
ဥပါဒါန္ေၾကာင့္ဥပါဒ္ေရာက္တတ္၏။
မေပ်ာက္ေသာအသိ
မပ်က္ေသာအတတ္
ကမၼ၀ါလွ်င္ဖတ္မရေပ။

ၾကဲေသာမ်ိဳးေစ့ေၾကာင့္
ပ်ိဳးေသာအပင္ေပါက္၏
ပ်ိဳးေသာအပင္မွသည္
အရိပ္၊အသီး၊အပြင့္၊အ႐ြက္မ်ားရ၏
ထိုအရိပ္၊အသီး၊အပြင့္၊အ႐ြက္မ်ားသည္
ၾကဲေသာမ်ိဳးေစ့၊ပ်ိဳးေသာအပင္သာလွ်င္ျဖစ္သည္။ ။

ငါ့ဘ၀ကိုငါသတ္မိခဲ့တယ္

ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ဘ၀နဲ႔
ျဖစ္ေနရတဲ့ဘ၀ဟာမတူညီ
ျဖစ္သင့္ေနတဲ့ဘ၀နဲ႔
ျဖစ္သြားမိတဲ့ဘ၀ဟာတျခားစီ
အမွားေတြကိုငါျမင္လည္း
အမွန္ကိုငါမေရာက္ေသးဘူး
အလင္းကိုငါေတြ႕လည္း
အေမွာင္မွာငါေပ်ာ္၀င္နစ္မြန္းဆဲ။

ေနာက္က်သြားျပီ
အနာဂါတ္ငါ့မွာျပင္ဆင္ခြင့္ေတြ
ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ျပီ
ငါ့စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြငါရိုက္ခ်ိဳးခဲ့
အဓိပၸါယ္မဲ့သြားျပီ
အသက္ရွင္ေနရတာငါ့အမွားနဲ႔။

ငါ့ဘ၀ကိုျပန္ေပးၾကပါ
ေတာင့္တလည္းငါျပန္မရေတာ့
ေသြးထဲမွာအဆိပ္တက္ေနမွ
နာၾကည္းခ်က္နဲ႔ငါေနာင္တရတယ္။

ေသြးပ်က္စြာေစာင့္ေနရတယ္
ေသျခင္းရဲ့တံခါး၀မွာ
ဘုရားေရွ႕မွာငါဒူးေထာက္
အခြင့္လႊတ္ဖို႔ငါဆုေတာင္းလည္း
မနက္ဖန္ေတြဟာေျခာက္ကပ္ခဲ့။

ငါ့ဘ၀ကို ငါသတ္မိခဲ့တယ္။ ။

Dec 21, 2008

စိတ္

ကၽြန္ေတာ္သည္ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို
ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာသိသည္
သို႔ေသာ္တခါတရံတြင္
ကၽြန္ေတာ္သည္ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို
ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာမသိပါ
တခါတရံတြင္ကၽြန္ေတာ္သည္ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္၍
တခါတရံတြင္ကၽြန္ေတာ္သည္ကၽြန္ေတာ္မဟုတ္ပါ
ထို႔အတူကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းကို
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္ကသိ၍
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းအားလည္း
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္ကသိေနတတ္သည္
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းကို
ကၽြန္ေတာ္နားလည္ေသာ္လည္း
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းကို
ကၽြန္ေတာ္နားမလည္ပါ
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္သည္
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္ကို
အစဥ္အျမဲလႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ထားေသာ္လည္း
တခါတရံကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္က
ပုန္ကန္ျပီးတန္ျပန္လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ေသာအခါ
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္သည္
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္မဟုတ္ေတာ့ပါ
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္သည္
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ့္ကို
လက္မခံႏိုင္ေသာ္လည္းပစ္ခြာထားလို႔မရပါ
အေၾကာင္းမွာကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္သည္
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္ကိုတခါတရံဒုကၡေပးေသာ္လည္း
တခါတရံတြင္မ်ားစြာေက်းဇူးျပဳေလသည္
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္ႏွင့္
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္သည္
မတည့္အတူေနေသာသားခ်င္းမ်ားျဖစ္သည္
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္၏ကိစၥမ်ားကို
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္ကအျမဲမွတ္ယူ၍
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းအားနည္းေသာအခါ
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္ကအျမဲလိုလို
စြက္ဖက္ခ်ယ္လွယ္လႊမ္းမိုးဆံုးျဖတ္ေလသည္
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္သည္
သူ႔ဘာသာေအးေဆးေနတတ္ေသာ္လည္း
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္က
သူ႔ဘာသာေအးေဆးမေနတတ္ပါ
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္သည္
မေက်နပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ျပည့္ႏွက္ၾကီးထြားေနေသာ
ေ၀ဖန္ေရးသမား၊သူပုန္တေယာက္ျဖစ္ျပီး
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္က
အေလ်ာ့ေပးေျပျငိမ္းတတ္ေသာ
အႏုပညာသမားတေယာက္ျဖစ္သည္
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္က
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္ကိုမၾကိဳက္ပါ
ကၽြန္ေတာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္ကလည္း
ကၽြန္ေတာ္မသိေသာကၽြန္ေတာ္ကိုမၾကိဳက္ပါ
သို႔ေသာ္သိေသာကၽြန္ေတာ္ႏွင့္မသိေသာကၽြန္ေတာ္
ဘယ္ေသာအခါမွခြဲျခား၍မရပါ
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္
ဒဂၤါးျပားတခု၏ေခါင္းႏွင့္ပန္းလိုျဖစ္ျပီး
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကိုခ်ဳပ္ကိုင္ထားၾကသူမ်ားျဖစ္သည္
မေမွ်ာ္လင့္ထားပဲ ငါတို႔ဆံုဆည္းခဲ့ၾကတယ္
အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ စကားေတြေျပာမိၾကတယ္
ထင္မွတ္မထားပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္
နီးလိုက္ေ၀းလိုက္နဲ႔ ငါတို႔ျဖတ္သန္းၾကတယ္
အဲ့ဒီေန႔ရက္ေတြဟာ ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းအတိမျပီးေပမယ့္
ေႏြးေထြးမႈေတြေ၀မွ် ခိုလံႈခဲ့ၾကတယ္
ပခံုးေတြငွားခဲ့၊ရင္ဘတ္ေတြဖြင့္ခဲ့ၾကတယ္
ဘယ္ေလာက္အံ့ၾသစရာေကာင္းခဲ့လဲ
တနယ္တရပ္စီက တမိေပါက္တေယာက္ေတြေလ
တေယာက္ကိုတေယာက္ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့တယ္
ဘယ္လိုပဋိပကၡေတြရွိခဲ့လည္း လက္တြဲမျဖဳတ္ခဲ့ၾကဘူး
အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္း မဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္မွ
ေကာင္းေသာသူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္
ဒီလိုေန႔ရက္ေတြကို ငါတို႔ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၾကတယ္
ဒီလိုေန႔ရက္ေတြကုန္ဆံုးသြားမွာကို ေၾကာက္႐ြံခဲ့ၾကတယ္
ဒါေပမယ့္ ဘ၀ရဲ့လမ္းေတြက မတူညီၾကဘူး
တေယာက္ဟာတေယာက္ရဲ့ တစိတ္တပိုင္းစီျဖစ္ခဲ့ၾကေပမယ့္
ဘ၀ရဲ့လမ္းေတြေပၚမွာ တပိုင္းတစစီ
ငါတို႔ျပန္႔က်ဲ ေ၀းကြာခဲ့ရတယ္
ဘယ္လိုမွ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မသြားေပမယ့္
အရင္လိုအခ်ိန္ေတြက ျပန္မရႏိုင္ေတာ့ဘူး
အိပ္မက္တခုလို၊ဒဏၭာရီတပုဒ္လို
ကိုယ္စီရင္ဘတ္ေတြထဲစြဲထင္ေနခဲ့ျပီ။ ။


ဒီကဗ်ာေလးကို ကၽြန္ေတာ္အမည္ေပးမထားပါဘူး၊ကိုယ့္ခံစားခ်က္နဲ႔ကိုက္ညီမယ္ဆိုရင္
comment ေနရာမွာ အမည္ေပးသြားေစလိုပါတယ္။

Dec 20, 2008

to my friend

ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္
ခြဲခြာဖို႔ငါတို႔ခင္မင္ခဲ့ၾက
ရည္႐ြယ္မထားေပမယ့္
အားလံုးဟာသူ႕အလိုလို
အခ်ိန္ကိုတားလို႔မရဘူး
လမ္းခ်ိဳးတခုပါသူငယ္ခ်င္း
အေျပာင္းအလဲေလးတခုလို႔မင္းလက္ခံထား
အရာရာဟာကိုယ့္အေပၚမွာတည္တယ္

ငါတို႔ေပ်ာ္၀င္ခဲ့ဘူးၾကတယ္
ေန႔ရက္မ်ားစြာေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္
လမ္းေတြအတူတူေလွ်ာက္
သီခ်င္းေတြအတူတူဆို
သုခ၊ဒုကၡေတြကိုမွ်ေ၀
ေဒါသေတြသင့္ခဲ့ၾကတယ္
မုဒိတာေတြပြားခဲ့ၾကတယ္
က႐ုဏာေတြထားခဲ့ၾကတယ္
တေယာက္ဟာတေယာက္ရဲ႕
တစိတ္တပိုင္းစီျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္

ဇာတ္လမ္းကေတာ့တခန္းရပ္သြားျပီ
ရင္ထဲမွာဘာေတြက်န္ခဲ့လဲ
ေက်းဇူးျပဳျပီးငါ့ကိုထားခဲ့ပါ
ဒါေပမယ့္ မင္းရင္ထဲကေတာ့
ဘယ္ေတာ့မွေမာင္းမထုတ္ပါနဲ႔
တခါတုန္းက
ရင္ဘတ္ခ်င္းခလုတ္တိုက္မိခဲ့တဲ့ေကာင္က
သူ႕ရင္ဘတ္ထဲအျမဲရွိေနလိမ့္မယ္
ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္သူငယ္ခ်င္း
မင္းရဲ႕ဘ၀ဟာမင္းရဲ႕ဆႏၵနဲ႔
တသားတည္းက်ပါေစ