ငယ္အိမ္မက္ကေလး

ငယ္အိမ္မက္ကေလးကို သူအိမ္မက္အျမဲမက္တယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးကို သူရွာေနခဲ့တာ ၾကာျပီ။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးလို႔ ထင္ရတာေတြ သူေတြ႕မိတယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးကို သူေတြ႕ျပီ။
သူၾကည္ႏူးမိတယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးကို သူႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးက ေျပာတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းမွာ သူ႕လိုနာမည္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရွိခဲ့တယ္တဲ့။
အဲ့ဒါ သူပါပဲလို႔ ငယ္အိမ္မက္ကေလးကို ေျပာလိုက္တယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလး အံ့ၾသသြားတယ္။
ျပန္ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္တဲ့ ငယ္အိမ္မက္ကေလးကေျပာတယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးနဲ႔ သူ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္း ေမးမိေျပာမိတယ္။
အဲ့ေနာက္ေတာ့ ငယ္အိမ္မက္ကေလးနဲ႔ သူနဲ႔ မဆံုျဖစ္ဘူး။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးကို သူအျမဲေစာင့္ၾကည့္တယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံုေတြကို ၾကည့္ျပီး ငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းေတြကို သူသတိရတယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလး ရုပ္မေျပာင္းဘူး။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးက ငယ္ငယ္တုန္းကအတိုင္းပဲ။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးမွာ ရည္ရြယ္ထားသူရွိတယ္။
သူ ေၾကကြဲမိတယ္။
ဒါေပမယ့္ သူဝမ္းသာပါတယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးနဲ႔ သူနဲ႔က အေနအထားခ်င္းမတူဘူး။
ေဝးေဝးကေန သူ လြမ္းတယ္။
သူ႕ေၾကာင့္ ငယ္အိမ္မက္ကေလး စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္မွာ သူမလိုလားဘူး။
သူ႕အိမ္မက္ထဲေရာက္ေရာက္လာတဲ့ ငယ္အိမ္မက္ကေလးကိုပဲ သူေမွ်ာ္ေနမိတယ္။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးရဲ႕သတင္းေတြကို သူအျမဲနားစြင့္တယ္။
သူ႕အိမ္မက္ထဲမွာပဲ ငယ္အိမ္မက္ကေလးကို သူကသူ႕ရင္သူဖြင့္ျပခ်င္တယ္။
လားရာလမ္းခ်င္းမတူတဲ့အေလွ်ာက္ ေရာက္တဲ့ခရီးခ်င္းကမတူဘူး။
ငယ္ငယ္ကမက္ခဲ့တဲ့ အိမ္မက္ကို ငယ္ဘဝမွာ မထားခဲ့ႏိုင္သူ။
ကိုယ့္ဒါဏ္ရာကိုယ္ျပန္ရွာရင္း တိတ္တိတ္ကေလးနဲ႔ ရူးေနရတဲ့သူ။
ငယ္အိမ္မက္ေလးကေတာ့ ဘာကိုမွ သိမွာမဟုတ္ပါဘူး။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးရယ္ မတူတာေတြကို မတုခ်င္ပါဘူး။
ေဝးေဝးက ၾကည့္
ေဝးေဝးက လြမ္း
ေဝးေဝးကေနပဲ တမ္းတေနပါရေစ။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးေရ...
ေဟာ့ဒီကမာၻၾကီးရဲ႕တေနရာမွာ
မင္းနဲ႔သာသက္ဆိုင္တဲ့
အေရာင္မပါတဲ့အခ်စ္တခု ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ
မင္းသိခဲ့မယ္ဆို ေက်နပ္ေပးပါ။
နားလည္ေပးပါ။
ငယ္အိမ္မက္ကေလးေရ...
ေဟာဒီသံသရာစက္ဝန္းတေနရာရာမွာ
အခြင့္သာရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္
အသစ္တခါျပန္ဆံုခ်င္ေသးတယ္။
ငါ့ညေတြထဲ
အရိုးသားဆံုးေမွ်ာ္လင့္လိုက္ပါရဲ႕
ငယ္အိမ္မက္ကေလးရယ္...။   ။

သားမိုက္တေယာက္၏ ေန႕ရက္မ်ား

အရင္လိုမမိုက္ေတာ့ေပမယ့္အေမ့ရဲ႕သားဟာအရင္လိုေခါင္းမာေနတတ္ဆဲပါအေမ။ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေမေမွ်ာ္လင့္ထားသမွ်က်ိဳးေၾကပ်က္ေစခဲ့သူပါ။အေမမွာတဲ့စကားမွန္သမွ်ခဏခဏခ်ိဳးေဖာက္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာအေမ့ရဲ႕သားအလတ္ေကာင္။တမိေပါက္တေယာက္ ဆိုတဲ့အတိုင္းပါပဲ။
အေမ့သားသံုးေယာက္ထဲမွာ အလတ္ေကာင္ကၽြန္ေတာ္ဟာအျမဲလိုလို ျဂိဳဟ္ေမႊတတ္တဲ့ေကာင္ပါ။
ေရာက္ေလရာရာမွာျပႆနာရွာတတ္လြန္းလို႔ အေမ့ရဲ႕သားဟာ လူမုန္းမ်ားတယ္။
လိမၼာဖို႔၊ရင့္က်က္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနရင္းနဲ႔မွ စိတ္ကိုအလိုလိုက္ တခါတခါထထမိုက္တတ္တဲ့ အေမ့ရဲ႕သားပါ။
တအူတံုဆင္းခ်င္းတူေပမယ့္ ဘ၀အက်ိဳးေပးမတူပံုမ်ား ကၽြန္ေတာ္ဟာအေမနဲ႔အျမဲအေ၀းမွာ။
ဒါေပမယ့္အေမရယ္ အေ၀းေရာက္သားဆိုးတေယာက္ရဲ႕ရင္ထဲမွာလည္းအေမဆိုတာရွိတယ္။
ေတာင့္တတတ္တယ္အေမ။သတိမရေအာင္ေနတတ္ေနေပမယ့္ မငိုပဲစိုတဲ့မ်က္ရည္၊မေခၚပဲ
ၾကားေနမိတဲ့အသံ၊အလိုလိုထင္တဲ့ျမင္ကြင္း ဒီခ်စ္ျခင္းတရားေတြကဘယ္ေတာ့မွ
ေျခာက္ခမ္းမသြားဘူးအေမ။အေမ့ရဲ႕အိမ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္နားပူေပမယ့္ အရာရာမွာ
လံုျခံဳေအးျမတယ္အေမ။ေက်ာတခင္းစာေနရာခ်င္းတူေပမယ့္ အေမ့ရဲ႕အရိပ္ေအာက္မွာေလာက္
ဘယ္ေနရာမွာမွ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေရးမ၀ခဲ့ဘူးအေမ။ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဘ၀မွာ
တန္ဖိုးအၾကီးဆံုးေပးလိုက္ရတဲ့ သခၤန္းစာတခုပါအေမ။ကိုငွက္ရဲ႕သီခ်င္းလိုေပါ့။

"အားလံုးထက္ပိုျပီး ေႏြးေထြးလံုျခံဳတဲ့ေနရာက အေမ့အိမ္ေလးပဲဆိုတာ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ

ကၽြန္ေတာ္က...ဟိုးအေ၀းၾကီးကို ေရာက္လို႔ေနခဲ့ပါျပီ"

အေမနဲ႔ေ၀းေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ဟာအေမ့ရဲ႕ေမတၱာတရားကို နားလည္တတ္ခဲ့ျပီ။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရင္းနဲ႔ အခ်ိန္တန္တဲ့တေန႔ ကၽြန္ေတာ္အေမ့ရင္ခြင္မွာ
တခါခိုလံႈခြင့္ရခ်င္ေသးတယ္အေမ။ခ်စ္ေသာေမေမ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။ ။

လူကုန္ကူးမႈႏွင့္ အလုပ္ရွာေဖြေရးေအဂ်င္စီ

ေယဘူယ်အားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နားလည္ထားေသာ လူကုန္ကူးမႈဆိုသည္မွာ
အရြယ္မေရာက္ေသးေသာသူမ်ားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား တဖက္ႏိုင္ငံတြင္
၀င္ေငြေေကာင္းေသာအလုပ္ရမည္ဟုဆိုကာ ဖ်ားေယာင္းျပီး တဖက္ႏိုင္ငံသို႔ပို႔ေဆာင္
ေရာင္းခ်ျခင္းျဖစ္သည္။တခ်ိဳ႕ကားအခိုင္းအေစ၊တခ်ိဳ႕ကား လိင္ေက်းကၽြန္။
အလုပ္ရွင္၏ ႏွိပ္စက္မႈေၾကာင့္ အသက္ဆံုးရသူကိုယ္အဂၤါ ခ်ိဳ႕ယြင္းရသူမ်ားမွာ
မနည္းလွေပ။ထိုအလုပ္မွထြက္ေျပးေသာသူမ်ားမွာလည္း တဖက္ႏိုင္ငံတြင္
တရားမ၀င္ေနထိုင္မႈျဖင့္ ဥပေဒအရ အေရးယူခံၾကရသည္။
လူကိုလူခ်င္း ေခါင္းပံုျဖတ္အျမတ္ထုတ္ေသာ ထိုလူမဆန္လွသည့္လူကုန္ကူးမႈကို
တိုက္ဖ်က္ရမည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူသားတိုင္း၏တာ၀န္ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံရပ္ျခား အလုပ္အကိုင္ေၾကာ္ျငာမ်ားကို သင္ျမင္ေတြ႕ဖူးေပလိမ့္မည္။
မက္ေလာက္စရာလစာႏွင့္ခံစားခြင့္မ်ား၊ေကာင္းမြန္ေသာလုပ္ငန္းခြင္မ်ား
အစရွိသျဖင့္ ေဖာ္ျပျပီး ၀န္ေဆာင္ခယူကာ ႏိုင္ငံျခားသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးေနေသာ
ေအဂ်င္စီမ်ားမွာတေန႔တျခားတိုးပြားလာသည္။ေအဂ်င္စီအခ်ိဳ႕က
ေၾကာ္ျငာထားသည့္အတိုင္း ၀န္ေဆာင္မႈေပးေသာ္လည္း အမ်ားစုမွာ အေျပာႏွင့္
အလုပ္ မတူညီတတ္ၾကေပ။မည္သည့္အလုပ္လုပ္ရမည္ လစာမည္မွ်ရမည္ဆိုေသာ္လည္း
လက္ေတြ႔တြင္ ရသည့္လစာႏွင့္အလုပ္မွာေကာင္းမြန္ျခင္းမရွိေပ။ပို၍ဆိုးသည္မွာ
မည္ကဲ့သို႔ေသာအလုပ္အမ်ိဳးအစားဟု ေအဂ်င္စီကသိေသာ္လည္း ဟိုေရာက္လွ်င္တျခားေသာ
အလုပ္ပါဟုဆိုကာ( ျပည္တြင္းမွထြက္ခြာရလြယ္ကူေသာအလုပ္ သို႔မဟုတ္
ဗီဇာအက်ျမန္ေသာအလုပ္ဟုဆိုကာ)ထိုအလုပ္ကိုပင္ လုပ္ကိုင္ရန္တိုက္တြန္းျပီး
စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားေလ့ရွိၾကသည္။အေရးေပၚေသာ္ သူတို႔တာ၀န္ကင္းေစရန္ျဖစ္သည္။
ဥပမာအားျဖင့္fast foodဆိုင္ kitchenထဲတြင္လုပ္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း
waiter,caisher အစရွိေသာpost မ်ားေလွ်ာက္ေသာသူမ်ားကို
ျပည္တြင္းမွထြက္ခြာရလြယ္ကူရန္ သို႔မဟုတ္ ဗီဇာအက်ျမန္ရန္ဟုဆိုကာ
ထိုappointmentႏွင့္ပင္ လက္မွတ္ထိုးခိုင္းျပီး ေစလႊတ္ၾကသည္။
ဟိုေရာက္လွ်င္ မူရင္းpostရမည္ဟု လိမ္လည္ၾကသည္။တကယ္တမ္းတြင္ kitchenထဲတြင္လုပ္ရျပီး
မေက်နပ္လို႔ေျပာရာတြင္စာခ်ဳပ္ကိုျပ၍ အက်ပ္ကိုင္ ခ်ိန္းေျခာက္ၾကသည္။
တေန႔၈နာရီသာ လုပ္ရမည္ဆိုေသာ္လည္း တကယ္တမ္းတြင္ တေန႔၁၂နာရီလုပ္ရျခင္း၊
အခ်ိန္ပိုလုပ္ခေပးမည္ဆိုေသာ္လည္း ILOမွသတ္မွတ္ထားသည့္
ႏႈန္းထားအတိုင္းမရပဲ မလုပ္မေနရလုပ္ကိုင္ရျခင္း၊ေနရာထိုင္ခင္းစီစဥ္ေပးမည္ဆိုေသာ္လည္း
စီစဥ္ေပးသည္မွာ က်န္းမာေရးႏွင့္ညီညြတ္မႈမရွိျခင္း အစရွိသည္မ်ားအျပင္
အျခားအခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရသည္။အလုပ္သမားမွ
မေက်နပ္၍ တိုင္ေတာေသာအခါတြင္ အလုပ္ရွင္မွ လူမိုက္ငွား၍ ရိုက္ႏွက္ျခင္း၊
ရဲေခၚ၍ဖမ္းဆီးခိုင္းျခင္း၊passport ျပန္မေပးပဲ
အလုပ္မွထုတ္ပစ္ျခင္းအစရွိသျဖင့္ ျပဳမူၾကသည္။
လုပ္ခ်င္ခ်င္ မလုပ္ခ်င္ခ်င္ သက္တမ္းျပည့္သည့္အထိ လုပ္ကိုင္ေပးရသည္။
ေအဂ်င္စီမ်ားႏွင့္ဆက္သြယ္ေသာအခါတြင္လည္း မည္သည့္အကူအညီမွ်မရ
သူတို႕ႏွင့္မဆိုင္သလို သေဘာထားၾကသည္။
တကယ္တမ္းတြင္ ဤအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ရန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသြးေဆာင္ျပီး
၀န္ေဆာင္ခယူထားသူမ်ားမွာ ေအဂ်င္စီမ်ားျဖစ္သည္။အလုပ္
သမားႏွင့္ အလုပ္ရွင္ၾကားမေျပလည္မႈမ်ား၊အလုပ္သမား၏လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို
ေအဂ်င္စီမ်ားမွ တာ၀န္ယူေျဖရွင္းေပးသင့္သည္။ယခု
တြင္မေတာ့ ေျပာသည့္အလုပ္ကတမ်ိဳး၊လုပ္ရသည္က တျခား၊ခံစားခြင့္ကတလြဲ။
ဤေနရာတြင္ လူကုန္ကူးမႈဆိုသည္မွာ အဘယ္နည္းဟု ကၽြန္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားရမည္။
ယခုကဲ့သို႔ ၀န္ေဆာင္ခယူကာႏိုင္ငံျခားတြင္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ သေဘာထားေသာ
ေအဂ်င္စီမ်ားကိုလည္း လူကုန္ကူးသူမ်ားဟု ကၽြန္ေတာ္တို႔မေျပာႏိုင္ျပီေလာ။
ထိုကိစၥမ်ားကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႐ႈတ္ခ်၊အျပစ္မတင္သင့္ျပီေလာ။

စိတ္ဒဏ္ရာ

ကိုယ့္က်င္းကုိယ္တူးရင္း

ဒုကၡနဲ႔လွလွရင္ဆိုင္

ကံဆိုးရွာသူေလးရဲ့

ရင္ဘတ္ငရဲျပခန္း

ဘယ္သူမွ်ေ၀ခံစားေပးမလဲ။ ။

မင္းသိပါတယ္

ဒီလိုပါပဲ။မင္းဘ၀နဲ႔မင္း ငါ့ဘ၀နဲ႔ငါေပါ့။ဘယ္လိုလုပ္ျပီးတူညီႏိုင္မွာလဲ။ငါ့အေၾကာင္း မင္းသိသ
ေလာက္ မင္းအေၾကာင္းလည္း ငါသိေနတာပဲ။အေရးမၾကီးပါဘူးကြာ။ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္
သိရင္ ျပီးတာပါပဲ။ငါဘာကိုဆိုလိုလဲ မင္းသိပါတယ္။လူဆိုတာကိုယ့္ကိုကိုယ္ နားလည္ရတယ္။
ဗလာဗလာစကားေတြေျပာျပီး မင္းငါ့ကိုဆက္ဆံေနလည္း မင္းရဲ့စိတ္ထဲမွာ အကန္႔အကန္႔ေလး
ေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ ငါသိေနတယ္။ခနဲ႔တဲ့တဲ့ ရိေထ့ေထ့ စကားလံုးေတြက ငါ့ကိုဗုံးမွန္ေစတယ္
ဆိုတာ မင္းသိပါတယ္။ဒါေပမယ့္ကိုယ့္လူ ငါဆိုတဲ့ေကာင္က မ်ိဳခ်ထားတတ္တယ္ဆိုတာ မင္း
ထပ္ျပီးသိထားဖို႔လိုတယ္။ေညာင္ျမစ္ေတြတူးတဲ့အခါ ပုတ္သင္ဥေတြေပၚၾကတယ္ ဆိုတာသိမွာ
ေပါ့။no 1 perfect တဲ့ကိုယ့္လူ။ဘယ္သူကဘာေကာင္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သိၾကတာပဲ။ဘ၀
ဆိုတာက ရပ္တန္႔ေနတာမွမဟုတ္တာ၊အခ်ိန္အတိုင္းအတာတခုအတြင္းမွာ တခ်ိဳ႕အရာေတြကို
ေျပာင္းလဲလို႔ရတယ္။ဆိုပါစို႔ ငါတို႔တေယာက္ဆီမွာ ဖြံျဖိဳးတိုးတက္မႈေတြရွိတယ္။ဒါေပမယ့္ တူညီၾကမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာအရာေတြ ငါမစြမ္းေဆာင္ႏိုင္သလို မင္းလည္း
ဒီလိုပါပဲ။ဘ၀ကိုတည္ေဆာက္ၾကရာမွာ ျပီးခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြ ငါျပန္မေျပာလိုဘူး။ကိုယ့္
ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ ကိုယ့္ႏွာေခါင္းနဲ႔ကိုယ္အသက္႐ႈ။ဆိုလိုရင္းေတြက ရွင္းပါတယ္။အေပါ
စားဆန္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ၊အရိပ္လိုတေစၦေျခာက္ေနမယ့္အေၾကာင္းအရာေတြ။ငါေမး
ၾကည့္မယ္ကိုယ့္လူ မင္းရဲ့စိတ္ဟာလံုျခံဳျပီလား။ရွက္တတ္ရင ္ေသလို႔ရတယ္တဲ့။တခ်ိဳ႕ေတြက
ေျပာၾကတာပဲ။ရွင္းခ်က္ထုတ္ရန ္အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ရွိရင္ေျပာပါ။ေစာ္ကားတိုက္ခိုက္သလို
ျဖစ္သြားရင္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ငါဆိုတဲ့ေကာင္က ဒီအတိုင္းပဲ။ေျပာခ်င္ရာေျပာ လုပ္ခ်င္ရာ
လုပ္တတ္တာ မင္းအသိ။မတူညီတဲ့အရာေတြကို တန္းမၫွိခ်င္စမ္းပါနဲ႔။ေက်ာ္တက္လို႔ရရင္ ေက်ာ္
တက္သြားေပါ့ကြာ။အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လာတဲ့တေန႔ ၾကိဳး၀ိုင္းထဲမွာ ငါတို႔ျပန္ေတြ႕ၾကႏိုင္တယ္။
မဟုတ္ရင္လည္း ၀ိုင္းအျပင္မွာေပါ့ကြာ။ ။

အစိမ္းအတိုင္းကြဲ အရင္အတိုင္းပဲ

အရင္လိုပါပဲ။အနားမွာနင္မရွိတာကလြဲရင္ အရာရာဟာအရင္လိုပါပဲ။ထိုင္ေနၾက လက္ဘက္ရည္ဆိုင္လည္း အရင္လိုဆူညံေနဆဲပါ။နင္မၾကိဳက္တဲ့ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္း
အျပဳအမူမွာလည္း ငါေပ်ာ္၀င္ခံုမင္ဆဲပါ။နင္အျမင္ကတ္တဲ့ ငါ့ရဲ့အေပါင္းအသင္းေတြလည္း
ေတေပေလလြင့္ေနတုန္းပဲ။အရည္မရအဖတ္မရစကားေတြေျပာျပီး လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ
အခ်ိန္ျဖဳန္းေနၾကဆဲပါ။လူေတြကလည္း ငါတို႔ကို အထင္ေသးတဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔ၾကည့္ဆဲ အျမင္
ေတြေစာင္းေတဆဲပါ။လူသိပ္မၾကိဳက္တဲ့စာအုပ္ေတြဖတ္ျပီးငါ့ရဲ့ညေတြကုန္ဆံုးေနျမဲပါ။တခါ
တုန္းက နင္ၾကိဳက္တတ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြကိုလည္း ငါဖက္တြယ္ထားဆဲပါ။ဒါေပမယ့္ နင္မယံုၾကည္
ခဲ့ပါဘူးေလ။နင္တို႕အိမ္နားက အုတ္ခံုေလးမွာ သီခ်င္းေတြဆိုျဖစ္ေနတုန္းပဲ။ဟိုးတုန္းကလိုပဲ
နင္တို႔အိမ္က တခါတေလ ရဲတိုင္ေနတုန္းပဲေလ။အထူးသျဖင့္နင္မၾကိဳက္တဲ့အရက္ေတြ
ေသာက္ျပီး အသည္းကြဲသီခ်င္းေတြ သြားသြားေအာ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာေပါ့။ငါ့ကိုၾကည့္မရတဲ့
နင့္ရဲ့အမကလည္း ငါ့ကိုေတြ႕တာနဲ႔ မဲ့႐ြဲ႕ေနတုန္းပဲဟာ။ငါ့ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာ တျမတ္တႏိုး
သိမ္းထားတဲ့ နင့္ရဲ့ဓါတ္ပံုေလးကလည္း ခပ္တည္တည္ခပ္တင္းတင္း ၾကည့္ေနတုန္းပဲဟာ။
နင္ေပးထားတဲ့ လက္ကိုင္ပု၀ါေလးက အေရာင္ေတြလြင့္သြားေပမယ့္ ငါ့ရဲ့လက္မွာစည္းေႏွာင္
ထားဆဲပါ။နင္အျမဲေျပာတတ္သလို ငါ့ရဲ့အိမ္ကလည္း ေက်ာင္းျပန္တက္ဖို႔ တိုက္တြန္းဆဲပါ။
ငါဆိုတဲ့ နင္ခ်စ္ခဲ့တဲ့ေကာင္ကလည္း အရင္တုန္းကလို စိတ္ထဲရွိတာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတုန္းပဲ။
နင္မၾကိဳက္တဲ့ အျပဳအမူေတြကို လက္ခံက်င့္သံုးေနဆဲ၊သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔
ရန္ပြဲေတြမွာ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲေနဆဲ၊လူၾကီးသူမေတြနဲ႔ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ မေပါင္းသင္းတတ္ အေန
အထိုင္မတတ္ဆဲပါ။နင္နဲ႔ငါအတူရွိေနတုန္းက ဘာအခြင့္အေရးမွမယူတတ္ခဲ့သလို ငါ့အနားကနင္
ထြက္သြားေတာ့လည္း မတားျမစ္ရက္ခဲ့သူပါ။နင္ေတာ့သိႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူးေလ။နင္ထြက္သြား
တဲ့အခ်ိန္ကစျပီး အခ်ိန္တိုင္းမွာ နင္ျပန္လာမယ့္ေန႔ကို ငါေမွ်ာ္လင့္ေနဆဲပါ။ငါ့ရင္ထဲမွာ နင့္ကိုခ်စ္
တဲ့အခ်စ္ေတြက ရွင္သန္ပူေႏြးဆဲပါ။ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ေလာကၾကီးထဲမွာ ငါဘာကိုမွ မေျပာင္းလဲ
ေသးဘူးဆိုတာ နင္ျမင္ႏိုင္မလား။ငါ့အနားမွာ နင္မရွိေတာ့တာကလြဲရင္ ငါ့အတြက္ကေတာ့
အရာရာဟာအရင္လိုပါပဲ။နင္ထားခဲ့တဲ့အတိုင္းေပါ့။ ။