ေလာင္စာမ်ား

ေနရိပ္ခိုဖို႔ ေနပူကေစာင့္ရင္း
မိုးစိုလြတ္ေအာင္ မိုးရြာထဲေလွ်ာက္ရင္း
ေဆာင္းကိုေရွာင္ဖို႔ ေဆာင္းေလကိုရႈရႈိက္ရင္း
စိတ္နဲ႔ခႏၶာမ်ားစြာ ေလာင္ကၽြမ္းရင္း...
ေလာင္ကၽြမ္းရင္း...ေလာင္ကၽြမ္းရင္း...
ဘဝေတြလည္း...ျပာျဖစ္ခဲ့ရေပါ့...။ ။

ၾကိဳး

ျပန္မဆံုမယ့္အတူေတာ့

ဘာလို႔ဆုေတာင္းေနရမွာလဲ။

ေႏွာင္ခဲ့သမွ်

ဘဝက နာခဲ့ရတယ္။

မညီမွ်ျခင္းေတြအတြက္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကန္းကုန္ၾကျပီပဲ။

လမ္းမတူမွေတာ့ကြယ္

ရင္ဘတ္ခ်င္းလည္း လြဲပါေစေတာ့။

ငါကေတာ့ လြမ္းရဲတယ္။

"ေရြ႕လ်ားျခင္းနဲ႔အတူဟသြားခဲ့တယ္"

ပုတ္သင္ညိဳလိုမေနႏိုင္သေရြ႕ေတာ့
သင္းကြဲေနဦးမွာပဲ
ဘာသာစကားခ်င္းမတူညီၾကတဲ့ေနာက္
ရင္ဘတ္ခ်င္းလည္းမၫွိခ်င္ေတာ့ဘူး
မလိုလားအပ္ပဲအစေတြဆြဲထုတ္ေနရမွာထက္စာရင္
ကိုယ့္အၿမီွးပဲကိုယ္ျပန္မ်ိဳေတာ့မယ္
လမ္းၾကံဳရင္ေတာ့
တခါျပန္ဆံုၾကတာေပါ့။   ။

ျဖတ္သန္းျခင္း

"ျဖတ္သန္းျခင္း"
တခ်က္ခ်က္ျမည္ေနေသာ နာရီသံႏွင့္အတူ
ညသည္ တျဖည္းျဖည္းကုန္ဆံုးလာခဲ့သည္
ဖတ္စရာစာအုပ္မ်ား မက်န္ေတာ့ေသာအခါ
ညသည္မလွပေတာ့ပါ
အိပ္၍မေပ်ာ္ေသာသူတေယာက္အတြက္
စီးကရက္မ်ားသည္ အေကာင္းဆံုးအေဖၚျဖစ္သည္
ဝရန္တာမွလွမ္းၾကည့္လိုက္ေသာအခါ
ေကာင္းကင္တြင္ တိမ္မ်ားကိုသာေတြ႕ပါသည္
မိုးရြာေလမလားဟု ေမွ်ာ္မိသည္
မိုးကားမရြာပါ
ေလလည္းမတိုက္ပါ
မၾကာခဏၾကားေနရေသာ ေခြးေဟာင္သံမ်ားသည္
စိတ္ပ်က္၊ျငီးေငြ႕ဖြယ္ျဖစ္သည္
ညသည္မလွပါ
ထိုမလွေသာညမွာမွ
အိပ္မရျခင္းသည္ ၾကီးစြာေသာဒုကၡျဖစ္သည္
.....
ရုုပ္ရွင္တခုခုထိုင္ၾကည့္ေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
တစံုတခုေတြးေတာေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
ကဗ်ာတပုဒ္မွ်ေရးျခစ္ႏိုင္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
အခ်ိန္လည္းကုန္၍ စိတ္လည္းသက္သာမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း
အာရံုစုစည္း၍မရပါ
......
ပ်ံ႕လြင့္ေနသာစိိတ္ႏွင့္အတူ
အလင္းတန္းမ်ားလည္း ေရာက္ရွိခဲ့ပါျပီ
သိပ္မၾကာမီေလးမွာပဲ
မနက္ခင္းကျဖင့္ လင္းပါေတာ့မည္
.....
အသံမ်ားသည္လည္း စံုလင္လာပါျပီ
အလင္းမ်ားသည္လည္း စူးရွလာပါသည္
မနက္ခင္းသည္ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ အသက္ဝင္လာပါေတာ့သည္။   ။

"ေဒါင္းမ"

ခင္ရယ္
သိပ္ကိုရက္ေရာေနေတာ့လည္း
မရဲတရဲၾကည့္
မသိမသာၾကည့္
ခဏခဏၾကည့္
ၾကည့္တိုင္းလည္း
သာဓုေခၚမိပါတယ္ခင္။

ရင္သားလွလွ
ေပါင္သားလွလွ
အလွအပဆိုတာ
ေဖၚက်ဴးႏိုင္ေလေလ
ခံစားလို႔ေကာင္းေလေလေပါ့ခင္။

ဒါေပမယ့္ခင္
လြတ္လပ္လံုျခံဳမႈနဲ႔
ေဖ်ာ္ေျဖမႈ
တမူျခားနားတယ္ဆိုတာ
ျမင္စမ္းေစခ်င္တယ္ခင္။ ။

ႏြံ

ဒီလိုနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တို႔ေဝးခဲ့ၾကေပါ့။

ပ်ိဳရြယ္မႈနဲ႔အတူ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ား
က်ေနာ္တို႔ဟာ ဘဝအေမာေတြၾကားမွာ
ရုန္းကန္ရင္းနဲ႔
မနက္ဖန္ကိုပဲ ေမွ်ာ္ေနမိၾက
ေမွ်ာ္ေနမိရတယ္။

အရင္လိုေႏြးေထြးမႈေတြ
အရင္လိုျဖဴစင္မႈေတြ
တစစမႈန္ဝါးေပ်ာက္ကြယ္
က်ေနာ္တို႔ ဟက္ဟက္ပက္ပက္မရယ္ခဲ့ရတာ
ဘယ္ေလာက္မ်ားၾကာခဲ့ျပီလဲ။

က်ေနာ္တို႔ မိုက္မဲခဲ့ၾကတယ္
က်ေနာ္တို႔ မွားယြင္းခဲ့ၾကတယ္
က်ေနာ္တို႔ ရူးသြပ္ခဲ့ၾကတယ္
အခုေတာ့  အရာရာခ်င့္ခ်ိန္ေနရတဲ့ ဘဝမွာ
စိတ္သြားတိုင္းလည္း ကိုယ္မပါႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ
မ်ိဳသိပ္ရင္း၊ၾကိတ္မွိတ္ရင္းနဲ႔
ျငီးေငြ႕မႈနဲ႔အတူ
ျငီးတြားတတ္၊အဆိုးျမင္တတ္
သံသယေတြနဲ႔ ေဘာင္ခတ္ျပီး ၾကည့္တတ္ခဲ့ျပီ
ရင္ထဲကမပါလည္း စကားကိုခ်ိဳေအာင္ေျပာတတ္ခဲ့ျပီ
ဒုတိယမ်က္ႏွာနဲ႔လည္း အသားက်တတ္ခဲ့ျပီ။

ေလာကဓံကိုခုခံ
ေလာကဓံကိုတြန္းလွန္ရင္း
ဘဝဝကၤပါထဲမွာ
က်ေနာ္တို႔ဟာ က်ေနာ္တို႔ကိုျပန္ရွာရင္း
က်ေနာ္တို႔ဟာ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ေဝးခဲ့ရေပါ့။   ။

သို႔ မစံပါယ္ (မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေျပာျဖစ္မွာမဟုတ္တဲ့ တကုိယ္ရည္ခံစားမႈ)

ရိုးရိုးေလးပါပဲ မစံပါယ္
ဆန္းက်ယ္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး
ပန္းေတြပြင့္လာၾကတယ္
ပန္းေတြေၾကြသြားၾကတယ္
က်ေနာ္မစံပါယ္ကိုခ်စ္တယ္
သဘာဝရဲ႕အလိုအေလ်ာက္ျဖစ္တည္မႈမွာ
တံု႔ျပန္မႈတစံုတရာအတြက္
ဘယ္အရာက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိခဲ့လို႔လဲ
လူေတြအသိအမွတ္ျပဳဖို႔အတြက္ ပန္းေတြပြင့္လာတာမဟုတ္သလို
မစံပါယ္သိဖို႔အတြက္လည္း က်ေနာ္ခ်စ္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ပန္းေတြပြင့္ၾကတယ္
က်ေနာ္ မစံပါယ္ကိုခ်စ္တယ္
ရိုးရိုးေလးပါပဲ မစံပါယ္
က်ေနာ္မစံပါယ္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ
တကယ့္ကို ရိုးရိုးသားသားပါ။   ။

အခ်စ္ဆိုတာ

အခ်စ္ဆိုတာ လမ္းေပၚကေဝါဟာရျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ ေက်ာင္းအိမ္သာနံရံေပၚကစကားလံုးျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ ကန္းေစတတ္တဲ့အရာတခုျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ ငတ္မေျပတဲ့ပင္လယ္ေရျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ မူးယစ္ေဆးတမ်ိဳးျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ လူသတ္လက္နက္တခုျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ တရားဝင္ကာမဆက္ဆံခြင့္လိုင္စင္ျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ ကံ၅ပါးကိုခ်ိဳးေဖါက္ေစႏိုင္ေသာအရာျဖစ္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ ကိုယ့္လည္ပင္းကိုကိုယ္ခ်ည္တဲ့ၾကိဳးျဖစ္တယ္
အဲ့ဒီအခ်စ္ဆိုတာနဲ႔ပဲ...
ခင္ဗ်ားရဲ႕စိတ္ကို က်ေနာ္ေထာင္ဖမ္းခဲ့တာ
တကယ္ေတာ့ဒါဟာ အပ်င္းေျပေရးမိတဲ့ ကဗ်ာပါ
အထက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားနဲ႔ ခင္ဗ်ားျငိသြားခဲ့ရင္ေတာ့
ကိုယ့္ေဒါသနဲ႔ကိုယ္ပဲကိုယ့္လူ။   ။

ေၾကးစား

ဒုတိယဘုရားခင္ရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မႈမွာ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတုေတြနဲ႔ ဖ်ားေယာင္း
ခံစားခ်က္အတုေတြနဲ႔ စိတ္ေျဖ
ဘာသာတရားအတုကို ကိုးကြယ္
ယဥ္ေက်းမႈအတုမွာ စီးေမ်ာ
ႏိုင္ငံေရးအတုမွာ မိန္းေမာ
အႏုပညာအတုမွာ ယစ္မူး
ဘဝက စက္ဆန္လာခဲ့ျပီ။   ။

ေက်ာမြဲ

ေနာက္မွာေက်ာပဲရွိတဲ့ဘဝမွာ
က်ေနာ္တို႔ရင္းႏွီးခဲ့သမွ်ဟာလည္း
လူမႈဒုကၡေတြၾကားမွာ
က်ေနာ္တို႔ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သမွ်ဟာလည္း
ႏွစ္ကာလေတြၾကားမွာ
လက္ဖဝါး၊ေျခဖဝါးနဲ႔တင္
ဘဝဟာ ခရီးအေတာ္ေပါက္ခဲ့ျပီ။   ။