ဘယ်လိပ်ပြာ တောင်ပံခတ်မှားခဲ့ပါလိမ့်

ငါတို့ရဲ့ ကစင့်ကလျားဘဝတွေ

မပျော်ရွှင်မှုတွေရဲ့အကြောင်း

 အနိဌာရုံတွေချည်းပဲ မြင်နေရ၊ ကြားနေရမှတော့

ပျော်ပါတယ်လို့ ပြောဖို့လိုသေးလို့လား

ကံမကောင်းခဲ့တာ ၅လကျော်ပြီ။

တချို့ အသက်တွေ ပေးခဲ့ရတယ်

တချို့ ဘဝတွေ စတေးခဲ့ရတယ်

တချို့ စိတ်နဲ့ကိုယ် ဝေးခဲ့ရတယ်

ဒါကို ပျော်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေဦးမှာလား။

ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ

နာကျင်ခဲ့ရသမျှကို သင်ပုန်းချေလိုက်ရတာလား

တဒဂ္ ခဏတွေမှာ စိတ်ချမ်းသာအောင်နေရတာလား

ဥပေက္ခာတရားကို နားလည်ကျင့်သုံးလိုက်ရတာလား။

မတွေးတတ်တော့ဘူး။

 ခုန်ချသွားတာ ..... မဟုတ်ဘူး

လွတ်မြောက်သွားတာ ..... မဟုတ်ဘူး

ရင်ဘတ်ခြင်း ဂျက်ပင်ထိုးသွားတာ

အလင်းတွေ ဝေမျှသွားတာ

ဒီမိုကရေစီသစ်ပင်အတွက် ဝတ်မှုန်ကူးသွားတာ

ငါ...နဲ႔...ငါ့ရဲ႕...အေၾကာင္း

ျပီး...ခဲ့တာေတြက


ငါ့အတြက္ေတာ့...ျပီး...သြားခဲ့ျပီေလ။



တန္ဖိုး...နဲ႔...သစၥာ...ဆိုတာ

ငါ့အတြက္ေတာ့...မွန္တခ်ပ္ေပါ့

မင္း...ေဖါက္ထြင္းျမင္ႏိုင္သလို

မင္း...ကိုယ္မင္းလည္း...ျပန္ျမင္မွာပါ။



အခ်စ္မွာ...အေၾကာင္းျပခ်က္...မရွိဘူးကေလးေရ

ေခါင္းစဥ္ေတြ...လာလာ..မတပ္ပါနဲ႔

ငါသိတဲ့...အခ်စ္...ဆိုတာ

နားလည္မႈ...နဲ႔...တည္ေဆာက္...ယူရမယ့္အရာ

တခ်ိဳ႕ေတြ...အတြက္ကေတာ့

အခ်စ္...ဆိုတာကိုက...အေၾကာင္းျပခ်က္

ျဖစ္ခ်င္...ျဖစ္မွာေပါ့။



ငါဟာ...လူ...ထဲက...လူ...တေယာက္ပါပဲ

ေယာက်ာ္း...တေယာက္မွာလည္း

သ၀န္တိုခြင့္...ေတာ့ရွိတယ္မလား။



မခ်ဳပ္...ခ်ယ္ရက္ပါဘူး

မင္း...စိတ္နဲ႔...မင္း...ကိုယ္

မင္း...ဆႏၵအတိုင္းပါ

ျမင္...ေနတာေတြကို

ငါ...သတိ...ေပးခ်င္တာပါ။



ကိုယ့္ဘက္က...ရိုးသားေပမယ့္

တျခားတဘက္က...မရိုးသားတဲ့အခါ

နားလည္မႈဆိုတာ...အတိုင္းအတာ...ရွိလာလိမ့္မယ္။



တည္...ေဆာက္ခဲ့သမွ်

ခ်ည္...ေႏွာင္ခဲ့သမွ်

ရစ္...ပတ္ႏြယ္ခဲ့သမွ်

မနာ...က်င္ပါရေစနဲ႔...ကြယ္။



ငါဟာ...မွန္..တခ်ပ္ပါ

မင္း...ေဖါက္ထြင္းျမင္ႏိုင္သလို

မင္း...ကိုယ္မင္းလည္း...ျပန္ျမင္မွာပါ။ ။

ရုတ္တရက္…ျပီးေနာက္…ဆက္လက္ျဖစ္တည္မႈ

သတိေတြ…ထား…ေနခဲ့ရင္းနဲ႔..မွ

အသိက…ေနာက္က်ျပန္လြန္းတယ္

မဟုတ္ေသးဘူး

ဒါ…ေနာက္ေက်ာကို…ဒါး…နဲ႔…ထိုးခဲ့တာ

ေသြး…မထြက္ဘူး…လူ…မေသဘူး

ဒါေပမယ့္…ခံစားခ်က္…ေသ…သြား…တယ္

လြယ္ပါတယ္…သိပ္ကို…လြယ္…ခဲ့…တယ္

သိပ္ကိုလြယ္ခဲ့လြန္းေတာ့လည္း

ျပန္…ေတြးရင္…လြမ္းရတာေပါ့

ျပန္…ေျပာရင္…အမွတ္ရတာေပါ့

မနာက်င္ပါဘူး

မထင္နဲ႔…ငါက…ဟန္ေဆာင္တတ္တယ္

ဘာမွ…မျဖစ္ဘူး/မျဖစ္ခဲ့ဘူး

အဲ့ဒီလို…ေနတယ္/ေတြးတယ္

ဒါေပမယ့္…ငါ့…ရင္ထဲမွာ

ဗလာ…..

ဗလာထည္ခံစားမႈ…အေၾကာင္း….

သိေစခ်င္တယ္…ဆိုတာ

ကိုယ္တိုင္…ခံစားျပီးမွ

ဥေပကၡာ…ဆိုတာကို…နားလည္တယ္/နားလည္လိမ့္မယ္ ။   ။

အလြမ္းပင္

ပန္မည္ဆို၍
ပြင့္ခဲ့ဖူးသည္
သို႔ေသာ္ပန္းဦး
ႏြမ္းခဲ့ဖူးသည္။

ေႂကြပါဆို၍
ေႁခြခဲ့ေသာ္လည္း
ေတြတတ္သူမွာ
ေဝခဲ့ပါသည္။

ေရမွ်မေလာင္း
ေပါင္းမသင္လည္း
သစ္အိုပင္သည္
သက္ငင္ရွာသည္။

သို႔ေသာ္ျငားလည္း
ပန္းကားမပြင့္
ပြင့္ေလသည္မွာ
အလြမ္းမ်ားသာ။

ေၾသာ္...
ႏြမ္းပါးသူမွာ
အလြမ္းမ်ားစြာနဲ႔
အလြမ္းမ်ားသာ...။   ။

မီးခဲ

အလင္းမျဖစ္မယ့္အတူတူ
ျပာဖံုးျပီး တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ေနရမွာထက္စာရင္
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျငွိမ္းလိုက္တာကမွ
အားလံုးေအးသြားဦးမယ္
ေက်းဇူးျပဳျပီး
လာလာမဆြၾကပါနဲ႔။   ။

အတၱ

ေပ်ာ္သလိုေနထိုင္ခဲ့ေပမယ့္
ဘဝက   ထင္စလိုမေပ်ာ္ခဲ့ရဘူး
လူမႈဒုကၡေတြက   သိပ္ၾကီးလြန္းတယ္။

ကံကိုက   ဆိုးလြန္းတာလား
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ   ညံဖ်င္းလြန္းတာလား
ဘဝက   ပူေလာင္လွလြန္းတယ္။

ဣသာ။
မုဒိတာ။
ဥေပကၡာ။

သူရဲေဘာနည္းလိုက္တာပဲ ေကာင္းတယ္။   ။

ေလာင္စာမ်ား

ေနရိပ္ခိုဖို႔ ေနပူကေစာင့္ရင္း
မိုးစိုလြတ္ေအာင္ မိုးရြာထဲေလွ်ာက္ရင္း
ေဆာင္းကိုေရွာင္ဖို႔ ေဆာင္းေလကိုရႈရႈိက္ရင္း
စိတ္နဲ႔ခႏၶာမ်ားစြာ ေလာင္ကၽြမ္းရင္း...
ေလာင္ကၽြမ္းရင္း...ေလာင္ကၽြမ္းရင္း...
ဘဝေတြလည္း...ျပာျဖစ္ခဲ့ရေပါ့...။ ။

ၾကိဳး

ျပန္မဆံုမယ့္အတူေတာ့

ဘာလို႔ဆုေတာင္းေနရမွာလဲ။

ေႏွာင္ခဲ့သမွ်

ဘဝက နာခဲ့ရတယ္။

မညီမွ်ျခင္းေတြအတြက္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကန္းကုန္ၾကျပီပဲ။

လမ္းမတူမွေတာ့ကြယ္

ရင္ဘတ္ခ်င္းလည္း လြဲပါေစေတာ့။

ငါကေတာ့ လြမ္းရဲတယ္။